Metal Time - Επιβατηγό Μεγάλη Βρετανία - 3D Μεταλλικές Κατασκευές - MT080 - Pet shop Petsite.gr

Ενώ άλλα πλοία είχαν κατασκευαστεί από σίδηρο ή ήταν εξοπλισμένα με βιδωτή προπέλα, το “Μεγάλη Βρετανία” ήταν το πρώτο που συνδύασε αυτά τα χαρακτηριστικά σε ένα μεγάλο ποντοπόρο πλοίο. Ήταν το πρώτο σιδερένιο ατμόπλοιο που διέσχισε τον Ατλαντικό Ωκεανό, κάτι που έκανε το 1845, σε 14 ημέρες.

Όταν καθελκύστηκε το 1843, το “Μεγάλη Βρετανία” ήταν μακράν το μεγαλύτερο πλοίο εν πλω. Αλλά ο παρατεταμένος χρόνος κατασκευής των έξι ετών (1839-1845) και το υψηλό κόστος είχαν αφήσει τους ιδιοκτήτες του σε δύσκολη οικονομική θέση και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την επιχείρηση το 1846, έχοντας ξοδέψει όλα τα υπόλοιπα κεφάλαιά τους για την ανέλκυση του πλοίου αφού προσάραξε στον κόλπο Dundrum στην κομητεία Down κοντά στο Newcastle στη σημερινή Βόρεια Ιρλανδία, μετά από σφάλμα πλοήγησης. Το 1852 πουλήθηκε για διάσωση και επισκευή. Η Μεγάλη Βρετανία μετέφερε αργότερα χιλιάδες μετανάστες στην Αυστραλία από το 1852 έως ότου μετατράπηκε σε ιστιοφόρο το 1881. Τρία χρόνια αργότερα, αποσύρθηκε στις Νήσους Φώκλαντ, όπου χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη, πλοίο καραντίνας και πλοίο άνθρακα μέχρι που βυθίστηκε το 1937, 98 χρόνια μετά την ναυπήγησή του.

Μετά την αρχική επιτυχία του πρώτου πλοίου της, SS Great Western του 1838, η Great Western Steamship Company συγκέντρωσε υλικά για ένα αδελφό πλοίο, που ονομάστηκε δοκιμαστικά City of New York. Η ίδια ομάδα μηχανικών που είχε συνεργαστεί τόσο επιτυχώς στο Great Western, οι Isambard Brunel, Thomas Guppy, Christopher Claxton και William Patterson, συγκεντρώθηκε και πάλι. Αυτή τη φορά, ωστόσο, ο Brunel, του οποίου η φήμη ήταν στο απόγειό της, ήρθε να διεκδικήσει τον συνολικό έλεγχο του σχεδιασμού του πλοίου - μια κατάσταση που θα είχε εκτεταμένες συνέπειες για την εταιρεία. Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε σε ειδικά προσαρμοσμένη δεξαμενή

Η καθέλκυση ή, ακριβέστερα, η πλεύση πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 1843. 

Οι ναυπηγοί της Μεγάλης Βρετανίας αναγνώρισαν ορισμένα πλεονεκτήματα του σιδήρου έναντι του παραδοσιακού ξύλινου κύτους. Το ξύλο γινόταν όλο και πιο ακριβό, ενώ ο σίδηρος γινόταν φθηνότερος. Τα σιδερένια κύτη δεν υπόκειντο σε ξηρή σήψη ή σαράκι, και ήταν επίσης ελαφρύτερα σε βάρος και λιγότερο ογκώδη. Το κύριο πλεονέκτημα του σιδερένιου κύτους ήταν η πολύ μεγαλύτερη δομική αντοχή του. Το πρακτικό όριο στο μήκος ενός πλοίου με ξύλινο κύτος είναι περίπου 300 πόδια (91 μέτρα), μετά το οποίο η κάμψη του κύτους καθώς τα κύματα περνούν κάτω από αυτό - γίνεται πολύ μεγάλη. Τα σιδερένια κύτη υπόκεινται πολύ λιγότερο σε hogging, οπότε το πιθανό μέγεθος ενός πλοίου με σιδερένιο κύτος είναι πολύ μεγαλύτερο. Οι σχεδιαστές του πλοίου, με επικεφαλής τον Brunel, ήταν αρχικά προσεκτικοί στην προσαρμογή των σχεδίων τους στην τεχνολογία σιδερένιου κύτους. Με κάθε διαδοχικό σχέδιο, ωστόσο, το πλοίο γινόταν όλο και μεγαλύτερο και πιο τολμηρό στη σύλληψη. Μέχρι το πέμπτο σχέδιο, το πλοίο είχε αυξηθεί σε 3.400 τόνους, πάνω από 1.000 τόνους μεγαλύτερο από οποιοδήποτε πλοίο υπήρχε τότε.

Όλα τα μέρη διαχωρίζονται και συνδέονται με ελαφριά πίεση δακτύλων, η οποία εξαλείφει πιθανούς τραυματισμούς κατά τη διαδικασία συναρμολόγησης.

Τα κιτ Metal Time αποτελούνται από μικρά μέρη που, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να είναι επικίνδυνα για παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Εάν τα παιδιά πρόκειται να πραγματοποιήσουν τη συναρμολόγηση του μοντέλου, θα πρέπει να εξασφαλίζεται η επίβλεψη των γονέων.